Η Λαϊκή Οργή

(Επιστολή προς ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 05/06/11)

Κύριε Διευθυντά

Η Λαϊκή Οργή

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων σπεύδω να δηλώσω κατηγορηματικά, ότι:

1) Πιστεύω απόλυτα πως «two wrongs don’t make a right», δηλαδή, δύο λάθη δεν κάνουν ένα σωστό, ένα δεύτερο στραβό ποτέ δεν ισιώνει το πρώτο και

2) Το δικαίωμα να εκδηλώνει κάποιος την δυσαρέσκεια, την αποδοκιμασία ή και την οργή του είναι ταυτόσημο με τη δημοκρατία αρκεί ο τρόπος εκδήλωσης να μην εγκυμονεί τον κίνδυνο να υποστεί ο άλλος, ακόμη και αποδεδειγμένα ένοχος, ούτε μία γρατσουνιά.

Μετά τα πρόσφατα επεισόδια, διάφοροι «αποδοκιμασθέντες» βουλευτές διαμαρτύρονται έντονα, εξηγώντας ότι εκείνοι ούτε έκλεψαν ούτε συμμετείχαν άλλως στην διαπραχθείσα εθνική προδοσία και, επομένως, είναι άδικο να αποκαλούνται συλλήβδην «κλέφτες», «προδότες» κλπ. Προφανώς, δεν είναι όλοι ίδιοι, προφανώς είναι άδικο να «μπαίνουν όλοι στο ίδιο τσουβάλι» και έχουν δίκαιο να αγανακτούν. Όμως η ζωή είναι γεμάτη αδικίες! Τι συνιστά μεγαλύτερη αδικία, η λεκτική ισοπεδωτική μομφή, άντε και ένα γιαούρτι (αρκεί να είναι χωρίς τον κεσέ) ή, η οικονομική ισοπεδωτική εξαθλίωση και όσα αυτή συνεπιφέρει, στους εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες και, κυρίως, στα ΠΑΙΔΙΑ τους, που την βιώνουν, και που, επίσης, ούτε έκλεψαν ούτε συμμετείχαν άλλως στην διαπραχθείσα εθνική προδοσία; Και αφού αισθάνονται αθώοι γιατί δεν παραιτούνται, δεν ανεξαρτητοποιούνται αλλά παραμένουν στα αποδεδειγμένως ένοχα (π.χ. Τσουκάτος) «μαντριά» τους; Και τι κάνουν, όχι τι λεν, τι πράττουν τώρα, σήμερα, που να δείχνει ότι κατανοούν τι έκαναν κάποιοι –αλλά ποιοι – από αυτούς;

Αν ο Γιώργος είχε το μισό ανάστημα του πατέρα του (του οποίου μόνο θαυμαστής δεν είμαι) και ο Αντώνης το ένα τέταρτο του ιδρυτή της Ν.Δ. θα τους είχαν μιμηθεί και θα ίδρυαν δικά τους κόμματα. Μια τέτοια κίνηση δεν θα ήταν απλώς συμβολική, θα έδειχνε και ότι δεν χρειάζονται το αλληλοκουκούλωμα κλπ, κλπ, κλπ.

Μισθωτή Εφεδρεία και η ακατανίκητη γοητεία του λαϊκισμού

(Επιστολή προς ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 29/05/11)

Κύριε Διευθυντά

Μισθωτή Εφεδρεία και η ακατανίκητη γοητεία του λαϊκισμού

Σε άρθρο του με τίτλο «Μισθωτή Εφεδρεία» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 29 Μαΐου) ο διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αμβούργου (σημ: ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ, άσχετο με το πρόβλημα…) κύριος Στυλιανίδης προσπαθεί να εμφανίσει το λαϊκίστικο πυροτέχνημα της Ν.Δ. ως «ευρηματική και καινοτόμο πρόταση».

-Παραθέτει σειρά από αφορισμούς (ευρηματική και καινοτόμος πρόταση // απόλυση και άρση μονιμότητας (είναι) νεοφιλελεύθερη προσέγγιση (!!!)// προσλήψεις 1 προς 5, σκοτώνει τη στρατηγική ανανέωσης.. κλπ).

-Αγνοεί σκοπίμως τα πλεονεκτήματα παραθέτοντας μόνο τα μειονεκτήματα των «κλασικών» λύσεων και επισημαίνει τα προφανή πλεονεκτήματα για αυτούς που θα εισπράττουν.

- Χρησιμοποιεί ευφημισμούς λέγοντας ότι «’Κερδίζει’ το κράτος εκτός από τα πρόσθετα επιδόματα (πχ. «έγκαιρης προσέλευσης»!) που δεν θα πληρώνει, πιθανόν και τις ασφαλιστικές εισφορές»(?)


Γενικώς, ακολουθεί την προσφιλή μέθοδο των πολιτικών παλαιάς κοπής, που, όταν υπερασπίζονται τα μη υπερασπίσιμα, ( π.χ. επειδή το είπε ο αρχηγός …) αραδιάζουν πολλά σχετικά και άσχετα (που για να τα αντικρούσει κανείς ένα-ένα θα χρειάζονταν ολόκληρο τόμο) και νομίζει (αλήθεια, το νομίζει ο κύριος βουλευτής?) ότι, «ζαλίζοντάς» μας, μας έπεισε!

Το πρόβλημα είναι ιδιαιτέρως σοβαρό γιατί πρόκειται, κυριολεκτικά, για τις ζωές ανθρώπων, τόσο των δημοσίων υπαλλήλων όσο και των υπό πτώχευση ή ήδη απολυμένων του ιδιωτικού τομέα, που συνεχίζουν να φορολογούνται αλύπητα μέσω των έμμεσων φόρων κλπ. Οι πολιτικοί, που έχουν (αφού μαζί τα φάγαμε, αν όχι την αποκλειστική) το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την τραγωδία μας, το ελάχιστο που μας οφείλουν είναι να σοβαρευτούν.

Μπράβο στον κύριο Σαμαρά!

Επιστολή προς ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 25/04/11)

Μπράβο στον κύριο Σαμαρά!

Νομίζω ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι η ιδέα του κυρίου Σαμαρά, να δημιουργήσουμε εφεδρείες δημοσίων υπαλλήλων είναι στην κυριολεξία πρωτότυπη, με την έννοια, ότι κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να σκεφτεί κάτι τέτοιο!

Μια καλή ιδέα, συνήθως, γεννάει κι άλλες, παρόμοιες. Έτσι, θα πρότεινα, αν μη τι άλλο, χάριν ισονομίας, να δημιουργήσουμε και εφεδρείες ιδιωτικών υπαλλήλων. Βεβαίως, αναγνωρίζοντας ότι δεν μπορεί οι ιδιωτικοί να απολαμβάνουν όλα τα προνόμια των δημοσίων, θα έλεγα να εξαιρούνται όσοι (ιδιωτικοί μόνο) έχασαν τη δουλειά τους λόγω ανικανότητας ή «τεχνολογικής απαξίωσης». Στο σπίτι τους θα κάθονται και θα εισπράττουν (α, ναι, να μην το ξεχάσω, μόνο τον βασικό) μισθό τους μόνο οι δεκάδες χιλιάδες, που την έχασαν χωρίς καμία απολύτως δική τους ευθύνη.

Οι παλιοί που έλεγαν «τι κάνει ο άνθρωπος για να βγάλει το ψωμί του» θα έλεγαν, εν προκειμένω, «τι κάνει ο πολιτικός για να μαζέψει ψήφους»… .

Ανταλλαγή Ακινήτων - Χρέους

(Επιστολή προς ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 09/05/11)

Ανταλλαγή Ακινήτων - Χρέους  

Επειδή ο κύριος Μάκκας λέει «Οι τεχνικές λεπτομέρειες της ανταλλαγής είναι σχετικά περίπλοκες,» αλλά και άλλος μου επεσήμανε πιθανή συσχέτιση με ανταλλαγή τύπου Βατοπέδι… παραθέτω πιθανή – και αδυνατώ να φανταστώ γιατί όχι και απολύτως νόμιμη και «δίκαιη» και για τα δύο μέρη – διαδικασία:
1) Το κράτος πωλεί στην τράπεζα την επικαρπία του ακινήτου για 30 έτη. Διατηρεί την ψιλή κυριότητα.
2) Το κράτος μισθώνει το ακίνητο από την τράπεζα για 30 έτη.
3) Η παρούσα αξία των ενοικίων ισούται με την παρούσα αξία των ομολόγων, που δίνει η Τράπεζα
για την αγορά της επικαρπίας.


Επί της ουσίας:
1) Η παρούσα αξία των ομολόγων υπολογίζεται με προεξοφλητικό επιτόκιο ίσο με το «κουπόνι» (επιτόκιο κάθε συγκεκριμένου ομολόγου).
2) Η παρούσα αξία των ενοικίων υπολογίζεται με προεξοφλητικό επιτόκιο όχι μεγαλύτερο του 3%.


Δεδομένου ότι η τράπεζα θα επιβαρύνει τα αποτελέσματα κάθε χρήσης με αποσβέσεις της επικαρπίας (στο τέλος των 30 ετών έχει μηδέν αξία), ουσιαστικά, τα έσοδα από ενοίκια θα είναι αφορολόγητα. Για τον λόγο αυτό, επειδή η τράπεζα «απαλλάσσεται» από ένα περιουσιακό στοιχείο υψηλού ρίσκου, (το «πωλεί» χωρίς «κούρεμα») αλλά και λόγω της μέχρι σήμερα βοήθειας των τραπεζών από το κράτος (θα πρόσθετα «κλπ., κλπ.»!) θα «ζητούσα» από τις τράπεζες να συμφωνήσουν το προεξοφλητικό επιτόκιο για τον υπολογισμό της παρούσας αξίας των ενοικίων να είναι αρκετά μικρότερο του 3% και να πουν «και δόξα τω Θεώ»!

Τα «εγκλήματα» απογραφής από ΝΔ και διασυρμού από ΠΑΣΟΚ

(Επιστολή προς ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 25/04/11)

Τα «εγκλήματα» απογραφής από ΝΔ και διασυρμού από ΠΑΣΟΚ

Το καλό είναι καλό άσχετα με το ποιος ή γιατί το πράττει, άσχετα με το ποιον ωφελεί και ποιον, ενδεχομένως, βλάπτει. Η αποκάλυψη μιας ανέντιμης πράξης είναι μία έντιμη πράξη, άσχετα με το ποιος ή γιατί την έκανε, άσχετα με το ποιος ωφελήθηκε και ποιος, ενδεχομένως, βλάφτηκε (μπορεί να βλαφτεί κανείς περισσότερο από το όσο αν είναι ανέντιμος;) Η μόνη περίπτωση, που μία τέτοια αποκάλυψη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «εξ ίσου εγκληματική με την πολιτική του διασυρμού της χώρας …» είναι επειδή παραβιάζει κάποια «ομερτά» κάποιων (ή, που δεν ισχύει εν προκειμένω, τα αποκαλυπτόμενα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα).

Το θράσος ή/και η ηθική αποχαλίνωση κάποιων πολιτικών, μας προκαλούν επικίνδυνα! Ο ένας λέει μαζί τα φάγαμε και εννοεί ότι (κατά την αντίληψή του) ο λαός μας ψήφισε για να τα φάμε μαζί άρα ούτε και εγώ που, όπως ομολογώ, και τα έφαγα και βοήθησα να φάτε αυτά που δεν δικαιούσαστε, είμαι ένοχος για οτιδήποτε. Ο άλλος χαρακτηρίζει την απογραφή Αλογοσκούφη εγκληματική και εννοεί ότι (κατά την αντίληψή του) ο λαός μας ψήφισε για να λέμε ψέματα, να παραπλανούμε τους εταίρους μας κλπ και άρα είναι «εγκληματική» η μη τήρηση της… λαϊκής εντολής!

Αλληλοκατηγορούνται για «εγκλήματα» γνωρίζοντας, ότι για τα δικά τους, είτε «εγκλήματα», είτε εγκλήματα, το σύστημα που έφτιαξαν για τους εαυτούς τους, τους απαλλάσσει. Το πολύ, να τους κατατάξει η ιστορία μαζί με τον Εφιάλτη. Εμείς και τα δισέγγονά μας, όμως, πρέπει μέχρι τότε, να ζήσουμε μια διπλή τραγωδία. Την ηθική και οικονομική χρεοκοπία αλλά και την ανοχή να μας κυβερνούν ή να καιροφυλακτούν (ο όρος μετά λόγου γνώσεως) να μας κυβερνήσουν κάποιοι που δεν έχουν καταλάβει, δεν έχουν «πάρει μυρουδιά», πού μας οδήγησαν, ή , ακόμη πιο τραγικό, πού μας οδηγούν ακόμη και τώρα!

Επειγόντως, μερικοί... Μπουτάρηδες!

Επειγόντως, μερικοί... Μπουτάρηδες!

Είπε ο Δήμαρχος ότι είναι βέβαιος πως η δουλειά του Δήμου μπορεί να βγαίνει με τους μισούς
απ’ όσους απασχολεί τώρα και ανέφερε τη μαγική λέξη: ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ!

Στο OpenGov – Διαβουλεύσεις, περί Πληροφοριακών Συστημάτων σχολίασα:

«Παράδειγμα: Πλήρωσα στο ΙΚΑ πρόστιμο 7 ευρώ. Το κόστος για το ΙΚΑ της διαδικασίας είσπραξης ήταν άνω των 50 ευρώ. Έτσι εργάζεται ολόκληρος ο δημόσιος τομέας. Να δημιουργηθεί υπηρεσία, να επανδρωθεί από ειδικούς, που θα επανασχεδιάζουν όλες τις διαδικασίες και θα εκπαιδεύουν τους εργαζόμενους στην εφαρμογή τους. Οι σωστές διαδικασίες εξοικονομούν κόστος, αποτρέπουν λαθροχειρίες κλπ. (θα περιόριζαν σημαντικά ακόμη και το λαθρεμπόριο καυσίμων!) Σεβόμενος το χρόνο και την νοημοσύνη σας δεν επεκτείνομαι περισσότερο.»

Στο Management ορίζουμε την αποτελεσματικότητα ως: «να κάνεις τα πράγματα σωστά
(efficiency) αλλά και να κάνεις τα σωστά πράγματα (effectiveness)». Ο Δήμαρχος, είτε γνωρίζει
αυτόν τον ορισμό είτε όχι, ως άνθρωπος που έχει διοικήσει επιχείρηση, όπου οι πόροι δεν
θεωρούνται… απεριόριστοι, μπορεί να «δει από μακριά» την αναποτελεσματικότητα! Αν τα
συνδικάτα και λοιπές προοδευτικές δυνάμεις του επιτρέψουν να ασχοληθεί με το θέμα,
η τυχόν έκπληξη από το αποτέλεσμα θα είναι ότι υποτίμησε το μέγεθος των υπεράριθμων

(Επιστολή προς ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 26/03/11)
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_02/04/2011_437821
MONIMEΣ ΣTHΛEΣ Γραμματα Aναγνωστων   Hμερομηνία δημοσίευσης: 02-04-11

50 Δισ. …Γελοιότητες!

(Επιστολή προς ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 19/02/11)

50 Δισ. …Γελοιότητες!

Αν φωνάζατε έναν πρωτοετή του οικονομικού management και του ζητούσατε
να λύσει το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδος, το πρώτο που θα έκανε, θα
ήταν να ζητήσει να εξετάσει τις οικονομικές καταστάσεις, δηλαδή, τον ισολογισμό,
για να δει τα περιουσιακά στοιχεία και τις υποχρεώσεις που υπάρχουν και την
κατάσταση αποτελεσμάτων, για να δει τα έσοδα και το που & πως δαπανώνται.
Φυσικά, με την πρώτη ματιά, θα διαπίστωνε, ότι υπάρχουν αναξιοποίητα περιουσιακά
στοιχεία!

Αυτό το προφανές, η Ν.Δ το παρουσίασε σαν… πρωτότυπη οικονομική σκέψη, που
θα μας έσωζε, η δε Κυβέρνηση, «ως όφειλε», αφού προτάθηκε από την αντιπολίτευση,
το γελοιοποίησε! Τώρα, που ξύπνησε η Κυβέρνηση και το υιοθέτησε, ξέχασε, «ως όφειλε»,
ότι το είχε προτείνει η Ν.Δ.. Η Ν.Δ., «ως όφειλε» και αυτή, αφού καμία Κυβέρνηση δεν κάνει
ποτέ κάτι σωστό, το γελοιοποιεί ως δήθεν διαφορετικό από το δικό της, αν και διεκδικεί
την πατρότητα (μάλλον μητρότητα αφού είναι «η») αυτής της τόσο…σπουδαίας ιδέας!

Συμπέρασμα: 50 δισ. γελοιότητες, ή, παλιά γαϊδούρια καινούρια περπατησιά δεν μαθαίνουν!

MONIMEΣ ΣTHΛEΣ Hμερομηνία δημοσίευσης: 05-03-11
Γραμματα Aναγνωστων
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_05/03/2011_434782